Í dag fékk ég loksins að millifæra námslánin mín yfir á danska reikninginn minn. Í dag er 27 febrúar. Ég er búin að vera tekjulaus allan febrúar. Það tekur 3-10 daga að millifæra hingað til lands, yfirleitt ætti það að taka 3 daga, en útaf öllu banka ruglinu þá hefur það stundum tekið tvær vikur. Ég prentaði út kvittun fyrir því að ég hefði millifært 25 þús danskar kr sem er hálf milljón ísl. Þessa kvittun fór ég með í bankan minn og bað um að fá 1000 dkr fyrirfram og sýndi þeim kvittunina og sagði þeim að það væri 25 þús dkr á leiðinni inná rkninn. Gaurinn neitaði mér um fokkings þúsund kall, hvað er að???? ég bara spyr???? Ég er ekki einhver fokkings 16 ára unglingur, halló!!

Ég skil ekki þetta kerfi. Í fyrsta lagi þá fæ ég ekki einkunnina mína fyrr en 13 febrúar og ég get ekki fengið greitt frá lín fyrr en hún er komin. Svo er náttúrulega allt í fokki á Íslandi þannig að það eru allir á svörtum listum og þá fær maður ekki heldur greidd námslánin. Fór önnur vika í að redda því. Svo er vesen í bankanum, ekki hægt að millifæra, skrifa undir yfirlýsingar og eitthvað andskotans vesen sem tekur marga daga. Svo loksins þegar ég get millifært að þá tekur það 3-10 virka daga. Eigum við námsmenn sem sagt bara að svelta í einn mánuð á meðan eitthvað fokkings shitt er í gangi í samfélaginu??? Er einhver að pæla í því??? Ég er ekki dóttir einhvers fokkings ríks gaurs sem skítur seðlum, það er ekki eins og einhver geti hjálpað manni, allir á fokkings hausnum!!! c'mon maður!!!

Og hvað eigum við síðan að gera í sumar? Eiga bara allir námsmenn að fá sér vinnu í sumar? Hvar í andskotanum????? jú jú, einhverjir fá nú eflaust vinnu. En hvað um hina sem fá ekki vinnu? Hvernig á maður að borga húsaleigu þegar maður fær hvorki vinnu né námslán yfir sumarið? Þó svo að danir fái nú ekki háan námsstyrk á mánuði þá fá þeir allavega styrk allt árið, þannig að ekki þarf að hafa áhyggjur af reikningum og öðru. Og ef þeir eru heppnir þá fá þeir vinnu á sumrin og auka þannig tekjur sínar. En það stendur ekki allt og fellur á því hvort þeir fái atvinnu. Ég get alveg unnið, ég er engin letingi! En miðað við ástandið þá býst ég ekki við mikilli vinnu. Mig langar bara ekkert að þurfa að hafa áhyggjur af svona hlutum á meðan ég er í námi, það er nógu mikil vinna að stunda sjálft námið!

Ég vil að fjárhagslegt öryggi námsmanna verði tryggt með betri hætti.

Einu sinni þegar ég var lítil og átti heima á Vesturvallagötunni þá var ég ein heima með bróður mínum. Við vorum í leik og læstum okkur inná klósetti, veit ekki hvernig við fórum að því en við gerðum eitthvað við lykilinn þannig að við læstumst inná klósettinu. Þegar við áttuðum okkur á því að við kæmumst ekki út nema einhver kæmi heim urðum við dálítið skelkuð. En við örvæntum ekki, við ákváðum að við gætum bara farið að sofa því við héldum að við yrðum þarna langt fram á kvöld, við vorum eiginlega ekki alveg viss hvort einhver myndi koma heim yfir höfuð. Við tókum okkur til fundum fullt af handklæðum og byrjuðum að búa okkur til rúm og sængur og kodda. Þetta myndi verða allt í lagi. Þegar við svo vorum að leggjast til svefns þá allt í einu opnaði mamma hurðina og kom inn. Ótrúlegt hvað við urðum hissa við það!